Personazh:
Ermira Babaliu ikona e serenatës dhe muzikës Shqiptare! Krenaria e qytetit të Pogradecit…
Ermira Babaliu është një nga ato emra që nuk kanë nevojë të prezantohen. E dalë nga gjiri i qytetit të Pogradecit, ajo është bërë një simbol i pavdekshëm i serenatës korçare, një figurë që i ka dhënë shpirt traditës muzikore të Juglindjes shqiptare. Me një zë të veçantë, të ëmbël dhe të thellë, ajo ka ditur të ndërthurë ndjenjën me mjeshtërinë, nostalgjinë me finesën, duke u bërë një urë lidhëse mes brezave që rriten me kujtimet e një muzike që nuk shuhet kurrë.
Në fillimet e saj, ajo u dallua për talentin dhe përkushtimin e rrallë ndaj këngës. Pogradeci e njohu fillimisht si një vajzë me zë të bukur në Estradën e qytetit, e më pas Shqipëria e zbuloi në skenat kombëtare, ku Ermira u kthye në një emër që solli elegancë dhe stil. Në festivalet e muzikës së lehtë, ajo u rendit mes interpreteve më të dashura, me këngë që mbetën në kujtesë si “Mbrëmja që mban dashurinë time” apo “Me i bukur”.
Por më shumë se një emër i skenës, Ermira Babaliu është kthyer në një simbol kulturor. Me interpretimet e saj, ajo ringjalli shpirtin e serenatës, duke i dhënë jetë dhe frymë të re këngës korçare, e cila falë saj kaloi kufijtë lokalë dhe u bë pjesë e identitetit muzikor shqiptar. Në çdo këngë të saj ndjehet një ndjeshmëri e brishtë, një ndjenjë që vjen e sinqertë, si rrëfim dashurie që del nga shpirti e kthehet në kujtim kolektiv.
Pas viteve të aktivitetit të pandërprerë në Shqipëri, ajo u vendos për një periudhë në Shtetet e Bashkuara, ku vazhdoi të mbante lidhjen me artin dhe publikun shqiptar. Edhe pse larg atdheut, Ermira kurrë nuk e humbi lidhjen me Pogradecin dhe Korçën, duke ruajtur në çdo performancë atë dritë karakteristike të vendlindjes së saj.
Në vitet e fundit ajo është rikthyer me projekte të reja, mes të cilave edhe kënga “Mall Vjeshte”, një rikthim poetik e emocional që përmbledh gjithë rrugëtimin e saj artistik. Skenat, koncertet në Pogradec, Korçë e më gjerë, janë bërë dëshmi të gjalla të dashurisë që publiku ende ruan për të.
Sot, Ermira Babaliu nuk është thjesht një këngëtare. Ajo është kujtesa e një epoke, një ikonë që ka ditur ta bëjë traditën pjesë të së tashmes. Në çdo notë të saj ka një copëz Pogradec, një frymë e liqenit dhe një mall i ëmbël që s’ka mbarim. Ajo është zëri që mban gjallë muzikën e ndjenjës dhe dashurisë, një zë që do të vazhdojë të dëgjohet edhe kur heshtja të bjerë mbi qytet.
