Art/Kulturë

DERI KUR KËSHTU Shahen njerëzit — egër, pa mëshirëme fjalë që djegin e zemra s'ka ndjesiPastaj harrojnë — si mos me kenë kurrgjabëjnë të mirinbëjnë të mirënflasin sikur s’ka ndodhë asgja. Puthin faqet që i shanë djeurojnë fatin që e mallkuen një ditë më parëE kjo botë ecënhipokrite, pa ndalëme xhelozi, inate, interesasi me kenë këto norma t’moralit. A s’asht turp kjo?A s’asht humbje e dinjitetitkur njeriu shkel vetenvetëm për […]

Besoj në një mënyrë të heshturtë qenit në ndjesinë e pranisë së mendjes,në hapësirën ku mendimet ndodhin,por nuk merren shumë seriozisht. Nuk ka kurrë heshtjetë barabartë.Ka heshtje të ndryshmeHeshtje të rregulltaHeshtje të parregulltaHeshtje të rëndaHeshtje të lehtaHeshtje të zbehtaHeshtja të mbytyraHeshtje të errëtaHeshtje të ndrituraHeshtje të frikshmeHeshtje të lumturaHeshtje të akulltaHeshtje të zjarrtaHeshtje të hidhuraHeshtje të ëmbla.Një "fjalor heshtjesh"përmban shumë e më shumësesa një fjalor fjalësh. Kam besim në vetëdije.Besoj […]

Edhe ata që duhen deri në robëri, janë gati t’i blatojnë lirisë pjesë të sundimeve të tyre, dhe këtë e bëjnë duke qenë të dashuruar vërtetë, dhe të kyçur në këtë "çmendinë", për t'i dhënë kuptimin themelor jetës dhe vetë asaj për t'i ofruar zemrat si garanci e devocionit dhe përkushtimit. "Të dashurosh do të thotë të kapërcesh vetveten për të shkuar tek tjetri, edhe pse fatkeqësisht shpesh kjo shndërrohet […]

ETJA PËR RRËNJË NË KOHË TË TRAZUARA Romani “Kush ma kthen nënën” i shkrimtarit Kujtim Hajdari është një rrëfim i thellë dhe rrënqethës mbi shthurjen e strukturave tradicionale të jetës shqiptare në vitet e trazuara të pas-komunizmit në Shqipëri. Në një prozë të bukur, të pastër dhe ndjeshmërisht të ngarkuar, autori sjell në vëmendje portretin e një familjeje shqiptare, e cila, e përballur me kolapsin institucional, varfërinë, pasigurinë dhe një […]

I am the one who reads you every day,I trace the wrinkles of your forehead in words,I dip the pen in the honey of the soul,With tears that flow, I form sentences. These are the wrinkles that speak to me, complain,They carry the weight of icebergs, unspoken words,Memories that tumble over cliffs,And I, the poet, strive to lift them up to the moon. They are gazes, feelings with form,That rest […]

O ANA Ese Studentët e viteve ‘80, pjesë e të cilëve jam edhe unë, ishin ndoshta nga brezat më të mirë, aq sa mendoj ti cilësoj pararendësit e ndryshimeve të pak viteve më pas.Duke udhëtuar me makinë për kafen e mëngjesit, në mënyrë instiktive vendosa në Youtube një këngë të një grupi që dukej sikur ishte për Adrenalinën tonë, djemtë e “Srebrna krila” dhe e famshmja hiti i verës së […]

SA TË BUKURA GRATËPërherë të bukura gratë!Por,sa të bukura janë,Edhe kur shkojnë për zi në mort. Të hijshme në qetësinë e tyre,Enden si në ëndërr, pa bërë zë,Me sytë e zmadhuar pak më tepër se herët e tjera,Prej habisë së vdekjes. Të gjitha njëlloj, mbështetur lehtë në supet e njëra-tjetrës,Pa fjalë.Me petka të zeza,Me lotët më të rëndë se përherë,Me përvuajtjen e tyre, që i bën aq reale sa s’ka,Të […]

Intervistë me Blerina Pëllumbin Fatmir- E kam njohur Blerinën në fillimet e saj, kur sapo kishte shkruar librin e saj të parë dhe ndoshta isha ndër të parët që lexuan dorëshkrimin. Që atëherë kanë kaluar disa vite dhe sot ajo është autore e disa romaneve, libra me tregime dhe poezi dhe pikërisht libri i saj i parë " Lotët e një gruaje" është finalist në konkursin më të madh botëror […]

Ma jep ti dorën zemra ime,se gjysma ime ti je për mua,si gjithë rrezet nëpër agime,më duhen shpirt duart e tua. I dashur ti, duar unë kam dy,dhe për mua ato janë njësoj,por dorën jepma të ta jap ty,siç m'thua ti, veç për ty jetoj. Kur njëra dorë mua m'digjet,dora tjetër e gjen zgjidhjen,shpejt në ndihmë përgjigjet,që disi t'ja largojë dhimbjen. Duart tona janë të pandara,bash si ne të dy […]