Kosova në paralizë: 37 herë turp, një shtet që po shpërbëhet nga brenda
Kosova po kalon një nga momentet më të errëta të historisë së saj institucionale. Më 25 qershor 2025, Kuvendi i Kosovës u mblodh për të 37-ën herë radhazi për të zgjedhur Kryetarin e tij – dhe dështoi. Për të 37-ën herë, një grup deputetësh të zgjedhur me votë popullore treguan se janë të paaftë të veprojnë, të dialogojnë dhe të ndërtojnë një institucion të vetëm funksional.
Kjo nuk është më krizë politike. Është shkatërrim i drejtpërdrejtë institucional, një vetëvrasje e organizuar e shtetit, një tallje me qytetarët, me Kushtetutën dhe me çdo koncept të shtetit ligjor.
Qeveri që nuk ekziston
Zgjedhjet u mbajtën. Rezultatet dolën. Mandatet u ndanë. Por asnjë qeveri e re nuk është konstituuar. Pse? Sepse pa Kryetar Kuvendi nuk ka as verifikim të qeverisë së re dhe as betim të kryeministrit. Krejt sistemi është në kolaps kushtetues. Sot, në vitin 2025, Kosova nuk ka qeveri të re legjitime.
Qeveria në detyrë po vazhdon punën vetëm me kompetenca të kufizuara, pa mandat të plotë. Nuk mund të bëjë reforma, nuk mund të miratojë ligje, nuk mund të marrë vendime të rëndësishme. As buxheti nuk mund të miratohet. Vendimet jetike për ekonominë, arsimin, shëndetësinë – janë ngrirë.
Kjo është një republikë pa kokë.
Institucione që nuk bëjnë betimin – sepse nuk ka kush t’i betojë
Nuk është vetëm qeveria që është e bllokuar. Edhe presidenti nuk mund të dekretojë asgjë pa vendime nga një Kuvend funksional. Gjykata Kushtetuese, Këshilli Gjyqësor, Komisionet e Pavarura – janë pa anëtarë të rinj, sepse askush nuk mund të betohet pa një Kuvend të rregullt.
Me fjalë të tjera, jo vetëm që Kuvendi nuk punon – por po i paralizon gjithë institucionet e tjera. Kosova ndodhet në një fazë ku as drejtësia, as pushteti ekzekutiv, as kontrolli parlamentar nuk funksionojnë. E vetmja gjë që funksionon – është rroga e deputetëve që s’kanë bërë asgjë.
Marrëdhënie ndërkombëtare në kolaps
Kjo bllokadë ka bërë që Kosova të shfaqet në skenën ndërkombëtare si një shtet i papjekur, i paqëndrueshëm dhe i padenjë për integrim. Partnerët ndërkombëtarë, nga BE-ja tek SHBA-ja, kanë dhënë sinjale të qarta të pakënaqësisë.Marrëveshjet e bashkëpunimit ndërkombëtar janë lënë pa firmë e pa zbatim. Kosova rrezikon të mos ketë përfaqësim të nivelit të lartë në forume ndërkombëtare, sepse nuk ka institucione të përfaqësimit të duhur.
Në vend që të ecë përpara drejt anëtarësimit në Këshillin e Evropës dhe OKB, Kosova po rrëshqet mbrapa, drejt një izolimi të rrezikshëm.
Destabilizim i brendshëm dhe humbje totale e besimit
Kjo bllokadë nuk është pa pasoja brenda vendit. Shteti i së drejtës po shembet, qytetarët po humbin çdo besim në sistem. Në mungesë të Kuvendit dhe qeverisë, krimi dhe korrupsioni kanë më shumë hapësirë për të vepruar pa kontroll.
Rinia po largohet. Investitorët po tërhiqen. Administrata publike është në kaos. Qytetarët janë të lodhur, të tradhtuar dhe të varfëruar nga një klasë politike që sillet si kasta e fundit e papërgjegjshme e Ballkanit.
Përfundim: Ky është fundi i turpit – ose fillimi i shpërbërjes
Nëse kjo situatë nuk zgjidhet menjëherë, pasojat do jenë të pakthyeshme. Moszgjidhja e Kryetarit të Kuvendit për 37 herë radhazi nuk është thjesht problem teknik – është simboli i një dështimi historik politik. Nëse askush nuk tërhiqet, nëse askush nuk reflekton, dhe nëse askush nuk vepron, atëherë kjo republikë do të zhytet në kaos institucional dhe në delegjitimim të plotë të gjithë arkitekturës shtetërore.
Është koha që qytetarët të mos rrinë më spektatorë. Demokracia nuk është pronë e deputetëve, por e popullit. Nëse populli nuk reagon tani, nesër mund të mos ketë më asgjë për të shpëtuar.
