Ilir Alimehmeti në Radio Projekt 21:
Kur vota e qytetarit nuk mjafton për një vend në Kuvend:
Në një intervistë të drejtpërdrejtë në Radio Projekt 21, më 25 maj 2025:
Ilir Alimehmeti, një nga figurat më të votuara të opozitës në zgjedhjet e 11 majit, foli pa dorashka për rezultatin e këtyre zgjedhjeve, për pasojat e sistemit të listave të mbyllura dhe për marrëdhënien e vështirë brenda koalicionit “Shqipëria Mallështore”, në veçanti me Partinë e Lirisë dhe PDIU-në.
Në thelb të deklaratës së tij ishte një shqetësim i madh, i ndarë nga shumë qytetarë dhe votues të opozitës:
Si është e mundur që një kandidat që merr mbi 18 mijë vota mbetet jashtë Parlamentit, ndërsa të tjerë me 2 apo 8 mijë vota sigurojnë mandate vetëm sepse ishin të vendosur më lart në listë nga krerët e partive?
“Ndjej një padrejtësi të madhe ndaj qytetarëve që më mbështetën.
Vota e tyre u anashkalua.
Kjo nuk është demokraci funksionale.
Është një sistem që po kthen pas besimin te vota e lirë,” – u shpreh Alimehmeti.
Deputetë me 2 mijë vota, kandidatë me 18 mijë që nuk hyjnë në Kuvend!!
Në mënyrë të drejtpërdrejtë, Alimehmeti kritikoi mënyrën si u ndërtuan listat brenda koalicionit “Shqipëria Mallështore”, duke theksuar se Partia e Lirisë arriti të siguronte dy deputetë me afro 8 mijë vota gjithsej, ndërsa PDIU mori një deputet me rreth 2 mijë vota.
Ndërkohë, ai vetë, që kandidoi përmes listës së Partisë Demokratike, mori rreth 18 mijë vota preferenciale – por nuk e siguroi mandatin.
Në fjalët e tij, kjo situatë nuk është vetëm një gabim politik, por një tradhti ndaj votës së qytetarëve.
“Nuk mund të pranojmë më që pazaret politike dhe marrëveshjet e fshehta të diktojnë përfaqësimin në Kuvend.
Votuesit duhet të ndihen të respektuar.
E gjithë kjo është një goditje ndaj meritokracisë, ndaj demokracisë,” – deklaroi ai.
Koalicioni “Shqipëria Mallështore”: Një bashkim më shumë numerik sesa moral:
Duke komentuar bashkëpunimin me aleatët në koalicionin opozitar:
Alimehmeti u tregua i rezervuar, por i qartë:
Përmbajtja e listave, ndarja e mandateve dhe mënyra si u menaxhua bashkëpunimi, lanë shumë për të dëshiruar.
Ai nuk e fshehu pakënaqësinë ndaj mënyrës si u vendosën renditjet e kandidatëve dhe si u shpërblyen partitë e vogla në dëm të kandidatëve me peshë reale elektorale.
“Koalicionet janë të dobishme kur janë bashkime vlerash, jo thjesht marrëveshje teknike për mandate.
Nëse nuk ndërtohen mbi besim dhe drejtësi, atëherë dëmtojnë më shumë sesa ndihmojnë,” – theksoi ai.
Pritshmëri për një analizë të thellë në Partinë Demokratike
Një pjesë e rëndësishme e intervistës iu kushtua Partisë Demokratike. Alimehmeti theksoi se nuk ka vend për panik, por ka nevojë urgjente për analizë, reflektim dhe ndryshim. Ai nënvizoi se PD-ja nuk mund të mbyllet në vetvete dhe të bëjë sikur gjithçka shkoi mirë.
“Unë pres që brenda PD-së të bëhet një analizë serioze, reale dhe e ndershme. Duhet të dëgjohet baza, të merret seriozisht zëri i votuesve, dhe të pranohet se ka pasur mangësi, gabime, dhe mbase edhe vendime që kanë dëmtuar rezultatin,” – u shpreh ai.
Ai sugjeroi gjithashtu që ky reflektim nuk duhet të jetë formal apo i komanduar nga lart, por i sinqertë dhe i hapur, me synimin për të ringritur një forcë politike që të jetë vërtet përfaqësuese, e besueshme dhe konkurruese në skenën politike shqiptare.
Dëshira për të qëndruar në politikë, por jo për çdo çmim
Pavarësisht zhgënjimit dhe padrejtësisë që përjetoi, Ilir Alimehmeti u shpreh se nuk do të tërhiqet nga politika, por as nuk do të bëjë kompromis me parimet e tij. Ai mbetet i vendosur për të kontribuar në jetën publike dhe për të qenë zëri i qytetarëve që besojnë te politika si shërbim, jo si tregti mandatesh.
“Nuk kam hyrë në politikë për karrige, por për të bërë një ndryshim të vërtetë. Ky nuk është fundi, por fillimi i një rruge që duhet të ndërtohet mbi besim, ndershmëri dhe vlerë reale. Përndryshe, nuk ia vlen,” – përfundoi ai.
Analizë përtej shifrave:
një sistem që po ha bijtë e vet:
Rasti i Ilir Alimehmetit është treguesi më i qartë i një krize të thellë politike dhe institucionale në vend.
Kur vota e qytetarëve nuk përkthehet në përfaqësim real, atëherë nuk kemi të bëjmë më me zgjedhje demokratike, por me skema të paracaktuara, ku çdo rezultat është më shumë produkt pazari sesa vullneti popullor.
Alimehmeti nuk është viktimë personale e këtij sistemi – ai është simbol i gjithë atyre qytetarëve që votuan me bindje dhe nuk panë përfaqësuesin e tyre në sallën e Kuvendit.
Nëse Partia Demokratike do të mbijetojë politikisht, duhet të dëgjojë këtë mesazh.
Dhe nëse sistemi politik shqiptar do të shpëtojë nga kalbëzimi, duhet të marrë seriozisht zërin e atyre që, edhe në humbje, ruajnë dinjitetin dhe kërkojnë llogari në emër të qytetarëve.
