Në politikën shqiptare shpesh ka më shumë zhurmë sesa substancë. Këtë e tregoi edhe takimi mes Flamur Nokës dhe Tedi Blushit në selinë e PD-së. Për dy orë rresht, dy sekretarët më besnikë të liderëve të tyre (apo më saktë, dy zëdhënësit e “shefave” Berisha dhe Meta) folën për “aksionin opozitar” që do të nisë në shtator. Ironia është se fjala “aksion” përdoret si të bëhej fjalë për ndonjë operacion të madh politik, ndërkohë që për publikun kjo do të thotë thjesht disa konferenca shtypi dhe ndonjë protestë me pankarta të ricikluara.
Redaksia, WINDOW.AL
Protestat – buka e përditshme e opozitës
Nëse ka një gjë ku opozita shqiptare është e qëndrueshme, ajo është protesta. Sa herë nuk ka ide, nuk ka platformë, nuk ka frymë, del fjala magjike: “Do të bëjmë protesta kombëtare”. Është si një refren i përjetshëm. Në fakt, do të ishte më e ndershme po të shpallej një kalendar vjetor: janar – protestë, shkurt – pushim, mars – protestë, prill – bojkot, dhe në shtator kulmi i të gjitha “luftimeve”. Por natyrisht, kulmi shpesh përfundon në ndonjë miting të vakët, ku pjesëmarrësit janë kryesisht militantë të transportuar me autobusë.
Noka dhe Blushi – dy figurina politike
Është e vështirë të mos e shohësh këtë takim edhe si një teatër. Flamur Noka, që e sheh veten si zëri i “luftës së madhe” të Berishës, dhe Tedi Blushi, i cili edhe pas dekadash mbetet “sekretar” i Ilir Metës, ngjajnë si dy figurina politike që përsërisin dialogun e përhershëm: “Duhet aksion, duhet bashkim, duhet protestë”. Por përtej fjalëve të mëdha, mungon gjithmonë pyetja thelbësore: pas protestës, çfarë vjen? Dhe aty nis qetësia, sepse përgjigjja nuk ekziston.
Një “bashkim” që shërben më shumë për mbijetesë
Kur PD dhe PL flasin për bashkim, realisht bëhet fjalë për një aleancë mbijetese. Berisha dhe Meta kanë nevojë për njëri-tjetrin, sepse të ndarë janë edhe më të dobët. Dhe sekretarët e tyre, si zëdhënës besnikë, janë aty për të dhënë imazhin e unitetit. Por ky unitet nuk bazohet tek një vizion i ri, një program, apo një ofertë për qytetarët – bazohet vetëm tek frika e zhdukjes përfundimtare nga skena politike.
Ironia përfundimtare
Pra, pas dy orë takimi, lajmi i madh ishte se në shtator do të ketë protesta. Një rezultat që mund të ishte shpallur edhe pa takim, edhe pa dy orë diskutime. E gjitha ngjan si një serial i vjetër politik, ku publiku i di paraprakisht episodet: takime, deklarata, protesta, bojkot… dhe pastaj gjithçka kthehet në gjendjen e zakonshme, derisa të vijë shtatori tjetër.
👉 Me pak fjalë: Takimi i Nokës dhe Blushit është si një film i parë dhjetëra herë – skenari nuk ndryshon kurrë, vetëm aktorët plaken.
