Mos e çoni popullin drejtë një pëplasje civile:

Krijimi i “institucioneve paralele”
Një precedent i rrezikshëm për demokracinë shqiptare:

Deklarata e bërë publike më 28 qershor 2026 nga Grupi Koordinues i Protestës, ku njoftohet krijimi i një “Kuvendi Kombëtar Qytetar”, një “Këshilli Ekzekutiv të Kuvendit Kombëtar Qytetar” dhe një “Mbledhjeje të Përgjithshme të Popullit Shqiptar”, si dhe synimi që këto struktura të propozojnë një “qeveri teknike tranzitore”, ngre një sërë pikëpyetjesh të forta politike, kushtetuese dhe demokratike.

Askush nuk e vë në diskutim të drejtën kushtetuese të qytetarëve për të protestuar.
Protesta është një instrument legjitim në një demokraci.
Por ekziston një vijë e qartë ndarëse mes ushtrimit të së drejtës për protestë dhe krijimit të strukturave që synojnë të ushtrojnë funksione që, sipas rendit kushtetues, u takojnë institucioneve të dala nga zgjedhjet.
Shqipëria nuk është një vend pa institucione.
Shqipëria ka Kushtetutë.
Ka Parlament.
Ka President. Ka Qeveri.
Ka opozitë.
Ka Gjykatë Kushtetuese.
Ka institucione të pavarura.
Ka mekanizma zgjedhorë për ndryshimin e pushtetit.
Nëse qytetarët janë të pakënaqur me qeverinë, rruga demokratike është vota, organizimi politik dhe zgjedhjet.
Jo krijimi i institucioneve paralele që pretendojnë të marrin role të pushtetit.
Pyetja më e rëndësishme është kjo:
Kush ua ka dhënë mandatin këtyre njerëzve të flasin në emër të “popullit shqiptar”?
Në demokraci nuk mjafton vetëshpallja.
Nuk mjafton të deklarosh se përfaqëson qytetarët.
Legjitimiteti fitohet vetëm nga vota e lirë.
Çdo pretendim për të krijuar struktura që flasin në emër të gjithë popullit pa kaluar përmes zgjedhjeve ngre dyshime serioze mbi bazën demokratike të këtij organizimi.
Edhe më shqetësues është fakti se flitet për përzgjedhjen e një “qeverie tranzitore” nga një grup prej 150 ose 300 personash të vetëorganizuar.
Në një republikë parlamentare, qeveritë nuk krijohen nga grupe informale, por sipas procedurave të përcaktuara në Kushtetutë dhe në ligj.
Çdo përpjekje për të ndërtuar mekanizma alternativë të pushtetit meriton debat serioz publik dhe juridik.
Nëse organizatorët besojnë se kanë mbështetjen e shumicës së shqiptarëve, atëherë ekziston një rrugë shumë e thjeshtë dhe plotësisht demokratike.
Dilni me emër dhe mbiemër.
Regjistroni një parti politike.
Paraqisni programin tuaj.
Merrni pjesë në zgjedhje.
Fitoni votën e qytetarëve.
Nëse populli ju beson, do të merrni mandatin për të qeverisur.
Kjo është demokracia.
Çdo rrugë tjetër mbetet jashtë procesit normal të legjitimitetit politik.
Shqetësimi tjetër lidhet me gjuhën politike që po përdoret.
Shqipëria ka kaluar periudha të dhimbshme të përplasjeve politike dhe institucionale.
Historia ka treguar se kur krijohen struktura që pretendojnë të zëvendësojnë institucionet ekzistuese, tensionet mund të rriten dhe klima politike mund të polarizohet edhe më shumë.
Për këtë arsye, çdo nismë e tillë duhet trajtuar me përgjegjësi dhe me respekt për rendin kushtetues.
Po aq e rëndësishme është transparenca.
Kush janë anëtarët e këtij grupi?
Kush i ka zgjedhur?
Kush i financon?
Kush mban përgjegjësi për vendimet që marrin?
Si do të kontrollohen?
Si do të japin llogari?
Në demokraci nuk mund të ketë pushtet pa përgjegjësi dhe pa llogaridhënie.
Qytetarët kanë të drejtë të protestojnë.
Kanë të drejtë të organizohen.
Kanë të drejtë të kërkojnë reforma.
Por askush nuk mund të pretendojë se përfaqëson sovranin pa marrë më parë mandatin e sovranit në kutinë e votimit.

Në fund, kjo nuk është thjesht një çështje politike.
Është një debat mbi mënyrën se si funksionon demokracia.
Nëse çdo grup qytetar do të krijonte “parlamentin”, “qeverinë” dhe “institucionet” e veta, rendi kushtetues do të vihej në diskutim dhe vetë shteti do të përballej me një precedent të rrezikshëm.
Demokracia nuk është perfekte dhe institucionet mund të kritikohen ashpër.
Por ndryshimi i pushtetit në një shtet demokratik nuk realizohet përmes institucioneve paralele të vetëshpallura.
Ai realizohet përmes ligjit, zgjedhjeve të lira dhe vullnetit të qytetarëve të shprehur me votë.
Ky është dallimi mes një demokracie funksionale dhe një sistemi ku secili shpall institucionet e veta.

Përgatiti:
Koja Leonard: