Sulmi ndaj një kryetari bashkie, pavarësisht arsyeve apo konflikteve personale, është kthyer në një fushatë urrejtjeje që po godet verbërisht këdo që lidhet me atë institucion.
Kjo nuk është më çështje politike.
Kjo është një padrejtësi kolektive.
Po sulmohen punonjës të thjeshtë të bashkisë, njerëz që nuk kanë asnjë lidhje me vendimmarrje apo konflikte personale.
Janë nëna që rrisin fëmijë, janë familjarë që punojnë me ndershmëri për të mbajtur shtëpitë e tyre.
Dhe megjithatë, po etiketohen, po ofendohen dhe po gjykohen pa asnjë lloj përgjegjësie.
Akoma më e rëndë është kur përhapen thashetheme dhe informacione për çështje shëndetësore.
Kjo nuk është vetëm e ulët është çnjerëzore.
Shëndeti i dikujt nuk është armë për t’u përdorur në luftë personale apo politike.
Përhapja e lajmeve të tilla, sidomos pa asnjë verifikim, nuk është thjesht papërgjegjshmëri është abuzim i pastër që krijon panik dhe helmon një qytet të tërë.
Kjo klimë frike dhe urrejtjeje tregon një realitet të frikshëm:
njerëz që sulmojnë pa fytyrë, pa përgjegjësi, pa ndërgjegje.
Një shoqëri që lejon këtë lloj sjelljeje, rrezikon të humbasë çdo standard moral dhe njerëzor.
Në fund të ditës, mund të kesh mendime, kritika apo edhe kundërshtime të forta.
Por kur kalon në sulme personale, në shpifje dhe në përhapje paniku, nuk je më duke kërkuar drejtësi je duke shkatërruar njerëz dhe një komunitet të tërë.
Dhe kjo nuk është forcë.
Kjo është dështim.
