DIALOG ME ËNDRRËN!

Është e çuditshme t’i shkruaj një letër dikujt që nuk e njoh, por ndonjëherë zemra na udhëheq në drejtime të paimagjinueshme.
Ka diçka magjike dhe misterioze në këtë akt, sikur po i flas një ylli të largët që ende nuk e kam parë nga afër.
Ndoshta je duke ecur në një park në këtë çast, ose duke shijuar një kafe në qytetin tend të vogël.
Ndoshta buzëqeshja jote ndriçon rrugët që kalon dhe zëri yt është një melodi që njerëzit rreth teje dëshirojnë të dëgjojnë sërish.
Çdo detaj i vogël për ty është një mister për mua, por ky mister më tërheq dhe më mbush me një ndjenjë të ëmbël pritjeje.
A ke ndjerë ndonjëherë një lidhje të pashpjegueshme me dikë që nuk e ke takuar kurrë?
Një ndjenjë sikur ekziston dikush në këtë botë që të kupton pa fjalë, që ndan me ty ëndrrat dhe dëshirat më të thella?
Unë e ndjej këtë lidhje me ty, edhe pse nuk e di as si dukesh, as si quhesh.
Është si një fill i padukshëm që na lidh përmes hapësirës dhe kohës.
Imagjinoj ditën kur do të takojmë njëri-tjetrin.
Do të jetë një takim i zakonshëm për të gjithë të tjerët, por për ne do të ketë një magji të veçantë.
Në atë çast, ndoshta do të ndjejmë se kemi qenë gjithmonë të destinuar të takohemi, se çdo hap që kemi bërë na ka sjellë më afër njëri-tjetrit.
E di që kjo letër mund të mos arrijë kurrë tek ti.
Por shpresoj se universi do të gjejë një mënyrë për të na bashkuar.
Deri atëherë, do të vazhdoj të ëndërroj për ditën kur do të të shoh dhe do të njoh shpirtin që kam kërkuar.
Do të doja të të tregoja më shumë për ëndrrat dhe mendimet që më mbushin zemrën, për të ndarë me ty ndjenjat që më bëjnë të shpresoj dhe të ëndërroj.
Çdo ditë mendoj për ty, për atë çast kur shikimet tona do të takohen për herë të parë dhe do të ndiejmë një ndjenjë njohjeje,
sikur shpirtrat tanë janë përqafuar shumë kohë më parë.
Mendoj për bisedat që mund të kemi, për historitë që do të ndajmë.
Do të të tregoj për librat që më kanë prekur thellë, për muzikën që më ka bërë të qaj dhe të qesh.
Do të dua të dëgjoj gjithçka për ty, për gjërat që të bëjnë të lumtur dhe ato që të shqetësojnë.
Çdo fjalë e jotja do të jetë një dhuratë për mua, një pjesë e vogël e mozaikut që formon shpirtin tënd.
Ndërsa pres këtë takim të magjishëm, më pëlqen të mendoj për vendet ku mund të shkojmë bashkë.
Një shëtitje në park, një darkë nën dritën e qirinjve, një udhëtim në një vend të ri dhe emocionues,
të gjitha këto momente që mund të ndajmë, duke krijuar kujtime të paharrueshme.
E di që jeta ka shumë surpriza dhe nuk mund ta parashikojmë të ardhmen.
Por dua të besoj se ky takim është i shkruar në yje, se universi do të na sjellë njëri-tjetrin kur të vijë koha e duhur.
Deri atëherë, do të ruaj këtë ndjenjë të ëmbël në zemër, duke e ditur se diku, në këtë botë të madhe, ekziston një shpirt që rezonon me timin.
Të shkruaj ty, një person të panjohur, është si të dërgoj një mesazh në një shishe, duke e lënë në mëshirën e valëve të jetës.
Shpresoj që një ditë, kjo shishe do të arrijë në bregun tënd dhe do të të tregojë për dashurinë dhe shpresën që ndiej për ty.
Shpesh e gjej veten duke menduar për atë çast kur rrugët tona do të kryqëzohen, për momentin kur do të të shoh për herë të parë.
Çfarë do të ndjejmë atëherë?
Do të jetë një ndjesi e papritur që na përshkon si një rrufe,
apo një qetësi e thellë që na mbush me siguri dhe paqe?
Në mendjen time, çdo detaj për ty është i ndritur dhe i gjallë.
Kam krijuar një imazh tëndin që ndoshta nuk është i saktë, por është i bukur.
Të shoh me një buzëqeshje që ndriçon çdo ditë të zymtë, me sy që shkëlqejnë me kuriozitet dhe pasion.
Çdo herë që mendoj për ty, ndjej një ngrohtësi që më mbush me gëzim dhe shpresë.
Çdo njeri ka historinë e vet, dhe unë dua të njoh tënden.
Dua të di për fëmijërinë tënde, për ëndrrat që kishe kur ishe e vogël,
për momentet që të kanë formësuar në atë që je sot.
Dua të di për sfidat që ke përballuar, për sukseset që ke arritur,
dhe për njerëzit që kanë ndikuar në jetën tënde.
Çdo detaj është i rëndësishëm për mua,
sepse çdo gjë që lidhet me ty më duket e mrekullueshme.
Ndoshta kjo letër është thjesht një ëndërr romantike, një shpresë që mund të mos realizohet kurrë.
Por edhe nëse është kështu, unë do të vazhdoj të ëndërroj.
Sepse ndonjëherë, ëndrrat janë ato që na mbajnë gjallë,
që na japin forcë për të përballuar çdo ditë dhe për të gjetur bukurinë në gjërat e vogla.
Do të doja të isha pranë teje në këtë çast,
të të mbaja dorën dhe të ndjeja rrahjet e zemrës tënde.
Dua të jem aty për ty,
për të të mbështetur në çdo hap që hedh,
për të ndarë me ty gëzimet dhe trishtimet e jetës.
Deri atëherë, unë do të vazhdoj të ëndërroj dhe të shpresoj,
duke e ditur se një ditë, universi do të na bashkojë.

Përgatiti:
Koja Leonard: