Fitorja e parë e protestës!

​Nëse ka një gjë pozitive që u ndie që në fillim të protestës që po zhvillohet këto ditë në Tiranë, është pikërisht kjo:
Mediat sociale, nëpërmjet internetit, i korrën një fitore dërrmuese masmedias sonë kombëtare, me gjithë protagonizmin e tyre.
​Këtu vlen të theksohet se ka një ndryshim tepër të madh mes mediave dhe gazetarëve. Gazetarët janë thjesht të punësuar, janë njerëz, dhe disa prej tyre madje kanë marrë pjesë aktive në protestë; por pronarët dhe drejtuesit e mediave janë tjetër gjë.

​Ne jemi një brez që nuk kemi parë asnjë program edukativ gjatë gjithë këtyre viteve. Jemi përballur me një apati mediatike, e cila e sheh publikun thjesht si klient. Kemi rënë në një moçal me llum që nuk të jep as shansin të ndryshosh stacion, por të detyron të heqësh prizën e televizorit. Në kaq vite, nuk më kujtohet të kem parë një film apo një dokumentar me vlerë në këto televizione.

Duke qenë në një rrafsh tjetër mediatik, kam zgjedhur ta monitoroj Shqipërinë ashtu siç dua unë, dhe po në mënyrën time të paraqes realitetin: pa dorashka, pa hatër dhe pa frikë.
​Masmedia në Shqipëri u thërmua nga kjo protestë. Kemi mbi gjashtë netë që shohim në çdo ekran analistë e specialistë që ofendojnë këtë popull; që gjejnë grekë, rusë, kinezë e ufo mes nesh, por asnjëherë te vetja. Gjejnë gabime kur flet një popull i tërë, ndërsa veten e shohin si të pagabueshëm.

​Nëse ky pushtet u rrit dhe shkoi deri këtu, dikush e mbajti në tabaka. Dhe kjo tabaka është pikërisht media jonë vizive. Kanë pasur mjaftueshëm kohë televizive për kuzhinën, macen e kuqe, semaforin blu, për manikyr apo për tema absurde, por nuk artikulojnë dot asnjë minutë të vetme për hallet e shqiptarëve.

​Kjo nuk mund të quhet më media.
Është xhepi i pushtetit.

​Në asnjë vend të botës protestuesit nuk sabotohen nga mediat e tyre kombëtare nga ato media që paguhen pikërisht nga paratë e atyre njerëzve që sot janë në shesh. Kjo nuk është më thjesht një protestë për individin, por për sistemin e kalbur që ka kapluar vendin. Në cilin shtet të botës gazetarët kanë jahte, shtëpi luksoze dhe thirren nga drejtësia për hetim? Vetë logjika tregon se këtu nuk ka informim, por imponim.

​Tani që mediat botërore po udhëtojnë drejt Shqipërisë, kjo protestë mori një hov dhe vëmendje ndërkombëtare që as politika që nga viti ’91 e deri më sot nuk e kishte marrë. E gjendur ngushtë, sot media shqiptare ka nisur të japë lajme me gjysmë zëri.
​Këtë fakt e shoh të neveritshëm. Siç shoh të neveritshëm edhe faktin që i shesin podcast-et e tyre sikur po zbulojnë Amerikën, e sikur loti i këtij populli qenka thjeshtë kafeja e tyre e radhës.

​Në Shqipëri, i ashtuquajturi “Pushtet i Katërt” u rrëzua që në orën e parë të kësaj proteste plebishitare. Kjo sepse kjo protestë deri më tani ka kosto zero; mbeturinat janë pastruar nga vetë protestuesit sapo ka përfunduar tubimi.
​Në kaq vite linçimi publik dhe mediokriteti, shqiptarët nuk janë dashur kurrë nga dashuria njerëzore, por nga ajo taksore. Megjithatë, koha po vërteton se gjithçka kthehet në vendin e vet.

​Të gjithë ata që punojnë ndershmërisht me informacionin dhe e duan Shqipërinë ishin të përgatitur për këtë ngjarje. Nuhatja profesionale nuk zhgënjen, sepse situata kishte arritur aty ku nuk mban më. Jeta dhe jetesa në tërësi janë bërë tejet të vështira. Ata që kanë ngrohur karriget e pushtetit ne na quajnë “jashtë mode”, por në fakt janë ata që duken jashtë mode, së bashku me gjithë filozofinë egoiste që ushqejnë kundrejt detyrës me pseudo-merita.

​Rrjetet sociale i dhanë jehonë protestës, të vërtetës, dhe nxorën zbuluar të gjithë strukturën negative që sot quhet televizion. Nuk bënë dot derman as me ekrane, as me patronazhistë e as me megafonë të mirëpaguar.

Shqipëria po bën histori.
Një gjë fiksojeni mirë:
Kjo protestë nuk do të dalë bosh.
Mbajeni mend këtë!

Përgatiti : Nertila Meta
Qershor 2026