NASA konfirmon: Toka tani ka dy hëna deri në vitin 2083

I zbuluar këtë vit, por që udhëton me ne që nga vitet 1960, asteroidi i vogël do të largohet në vitin 2083
Toka sapo ka fituar një shoqërues të ri në hapësirë — një asteroid të vogël të quajtur 2025 PN7.
NASA konfirmoi këtë javë se shkëmbi, i zbuluar nga Universiteti i Hawait, është zyrtarisht një “kuazi-hënë” — një lloj i rrallë shoqëruesi qiellor që udhëton pothuajse saktësisht në sinkron me Tokën. Pra, nuk është një hënë e vërtetë, por mban ritmin tonë, duke u rrotulluar rreth Diellit në një shteg kaq të ngjashëm sa duket sikur i bën hije planetit tonë ndërsa ne orbitojmë.
Shkencëtarët vlerësojnë se ai është i gjerë vetëm 18 deri në 36 metra, afërsisht sa lartësia e një ndërtese të vogël. I vockël për standardet kozmike, por mjaftueshëm domethënës për të fituar vendin e tij në “lagjen” e zgjeruar të Tokës.
Ndryshe nga Hëna, e cila mbahet fort nga graviteti, ky asteroid nuk është i lidhur me ne. Mendojeni më shumë si një vrapues miqësor që përputh ritmin e hapit tuaj në të njëjtën pistë — mjaft afër sa për t’u vënë re, por pa u prekur kurrë.
Astronomët thonë se 2025 PN7 ka të ngjarë të ketë qenë duke na shoqëruar për rreth 60 vjet, dhe nëse orbita e tij aktuale mbetet e qëndrueshme, ai do të qëndrojë me ne deri në 2083 përpara se të largohet sërish në hapësirën e hapur. Në pikën më të afërt, ai i afrohet deri në 4 milionë kilometra, afërsisht dhjetë herë më larg se Hëna. Në pikën më të largët, ai mund të shkojë deri në 17 milionë. Kjo tërheqje dhe largim i vazhdueshëm vjen nga graviteti konkurrues i Diellit dhe planetëve fqinjë.
Gjetja e tij nuk ishte e lehtë. Ekipi i Universitetit të Hawait e vuri re për herë të parë objektin gjatë një vëzhgimi rutinë me teleskop në fillim të këtij viti. Ajo që dukej si një pikë e zbehtë që lëvizte kundrejt yjeve, rezultoi se po ndiqte ritmin e saktë të Tokës rreth Diellit. Pas javësh vëzhgimi, NASA konfirmoi atë që të dhënat sugjeronin — planeti ynë kishte fituar një partner të përkohshëm udhëtimi.
Deri më tani, astronomët kanë konfirmuar gjithsej vetëm tetë kuazi-hëna, gjë që e bën secilën prej tyre një të dhënë të vogël por të vlefshme për të kuptuar se si lëvizin asteroidët dhe si graviteti i Tokës formëson hapësirën rreth nesh.
Për shkencëtarët, këto objekte janë më shumë se kuriozitete. Ato ndihmojnë në përsosjen e modeleve orbitale, përmirësojnë parashikimet për asteroidët pranë Tokës dhe një ditë mund të shërbejnë si terrene të lehta testimi për misionet e ardhshme. Ato janë afër, relativisht të qëndrueshme dhe — ndryshe nga shumica e objektivave në hapësirën e thellë — të arritshme pa u larguar shumë nga shtëpia.
Jo, 2025 PN7 nuk do ta eklipsojë kurrë Hënën e vërtetë. Por ai është aty dhe ia vlen ta dimë — një udhëtar i heshtur që mban ritmin tonë, orbitë pas orbite, ndërsa Toka vazhdon xhiron e saj të pafundme rreth Diellit.