MASAKROHET NJË ÇIFT SEPSE BASHKËPUNOI ME SHTETIN!

Ngjarja e rëndë e ndodhur në Fushë Arrëz nuk është thjesht një kronikë e zezë që kalon në ekranet televizive për disa minuta dhe më pas harrohet. Kjo është një ngjarje që prek në themel marrëdhënien mes qytetarit dhe shtetit.

Një çift bashkëshortësh, Skënder dhe Bardhe Nika, janë dhunuar barbarisht me mjete të forta nga persona ende të paidentifikuar. Sipas informacionit paraprak, dyshohet se shkaku i sulmit lidhet me faktin se disa javë më parë ata kishin bashkëpunuar me policinë duke dhënë informacione që çuan në zbulimin e parcelave me kanabis në zonë.

Nëse kjo rezulton e vërtetë, atëherë kemi të bëjmë me një alarm shumë më të madh sesa vetë akti kriminal.

Sepse këtu nuk është goditur vetëm një çift.

Është goditur besimi.

Është goditur guximi qytetar.

Është goditur vetë ideja se qytetari mund të bashkëpunojë me shtetin pa pasur frikë për jetën dhe sigurinë e tij.

Një shtet funksional nuk ndërtohet vetëm me polici, prokurori, gjykata apo ligje të shkruara bukur në letër. Një shtet funksional ndërtohet mbi një kontratë të heshtur mes qytetarit dhe institucioneve.

Qytetari denoncon kur sheh një krim.

Qytetari telefonon policinë kur sheh drogë.

Qytetari lajmëron kur sheh një vjedhje.

Qytetari sinjalizon kur sheh dhunë në familje.

Qytetari raporton kur sheh korrupsion.

Pa këtë bashkëpunim, asnjë polici në botë nuk do të mund të kontrollonte çdo rrugë, çdo lagje, çdo mal, çdo parcelë dhe çdo cep të territorit.

Por ekziston një kusht themelor:

Qytetari duhet të ndihet i mbrojtur.

Në momentin kur qytetari mendon se denoncimi mund t’i kushtojë kokën, familjen, shtëpinë apo jetën, ai hesht.

Dhe kur qytetari hesht, fiton krimi.

Kjo është arsyeja pse ngjarja e Fushë Arrëzit është kaq e rëndë.

Pyetja që kërkon përgjigje nuk është vetëm: “Kush e dhunoi çiftin?”

Pyetja më e madhe është:

Si e morën vesh autorët se informacioni ishte dhënë pikërisht nga ky çift?

Kjo është nyja e vërtetë e çështjes.

Sepse nëse informacioni ka dalë nga kanale zyrtare, atëherë problemi nuk kufizohet më tek disa kultivues kanabisi që kërkojnë hakmarrje.

Atëherë kemi të bëjmë me një dështim të rëndë të sistemit.

Një qytetar që bashkëpunon me shtetin duhet të mbrohet me çdo kusht.

Identiteti i tij duhet të jetë i paprekshëm.

Informacioni duhet të ruhet me standardet më të larta të sigurisë.

Në të kundërt, shteti po i dërgon një mesazh katastrofik shoqërisë:

“Po denoncove, mund të mbetesh vetëm.”

Dhe ky është mesazhi më i rrezikshëm që mund të përhapet.

Sepse nesër, kur dikush të shohë një parcelë droge, mund të heshtë.

Kur të shohë një trafikant, mund të heshtë.

Kur të shohë një hajdut, mund të heshtë.

Kur të shohë një krim, mund të kthejë kokën nga ana tjetër.

Jo sepse e mbështet krimin.

Por sepse ka frikë.

Frika është aleati më i madh i krimit.

Shteti nuk duhet të mjaftohet vetëm me arrestimin e autorëve të dhunës.

Hetimi duhet të shkojë deri në fund.

Duhet të zbulohet nëse ka pasur rrjedhje informacioni.

Duhet të zbulohet nëse dikush ka tradhtuar besimin e qytetarëve.

Duhet të zbulohet nëse emri i denoncuesit ka dalë nga brenda institucioneve.

Sepse nëse denoncuesit nuk mbrohen, atëherë nuk rrezikohen vetëm ata.

Rrezikohet vetë lufta kundër krimit.

Dhe kur qytetari humbet besimin se shteti mund ta mbrojë, humbet një nga armët më të forta që ka çdo demokraci: bashkëpunimi mes njerëzve të ndershëm dhe ligjit.

Për këtë arsye, kjo nuk është thjesht çështja e një çifti të dhunuar në Fushë Arrëz.

Kjo është një provë për shtetin.

Një provë që duhet ta kalojë patjetër.

Sepse nëse sot nuk mbrohen ata që flasin, nesër askush nuk do të flasë më.

Kjo është arsyeja pse kjo ngjarje meriton transparencë të plotë, hetim të thellë dhe përgjigje të qarta. Jo vetëm për Skënder dhe Bardhe Nikën, por për çdo qytetar që nesër mund të vendosë të bashkëpunojë me ligjin.