Vllaznia po turpëron historinë e saj! Një klub legjendar nuk meriton këtë poshtërim në Europë!

Ka lajme që të zhgënjejnë. Ka lajme që të revoltojnë. Por ka edhe lajme që të bëjnë të ndihesh i turpëruar si tifoz, si shkodran dhe si shqiptar. Ky është një prej tyre.

Fakti që Vllaznia e Shkodrës udhëton drejt raundit të parë të UEFA Conference League përballë Malishevës me vetëm 15 futbollistë të regjistruar nuk është thjesht një problem teknik apo administrativ. Është një dështim i rëndë institucional, një shuplakë për historinë e klubit dhe një njollë e zezë mbi emrin e një prej skuadrave më të mëdha që ka nxjerrë ndonjëherë futbolli shqiptar.

Si është e mundur që një klub me mbi një shekull histori, me dhjetëra trofe, me mijëra tifozë besnikë dhe me një emër të respektuar në futbollin shqiptar të paraqitet në Europë në këtë gjendje? Si mund të arrihet deri këtu? Kush mban përgjegjësi? Kush do të japë llogari para qytetit të Shkodrës dhe para tifozëve kuqeblu?

Vllaznia nuk është një klub anonim. Nuk është një skuadër pa histori që sapo ka hyrë në elitë. Vllaznia është simbol i futbollit shqiptar. Është një fanellë që është veshur nga futbollistë legjendarë, nga burra që kanë derdhur djersë dhe kanë sakrifikuar gjithçka për ta mbajtur lart emrin e saj. Është krenaria e Shkodrës, qytetit që për dekada ka qenë djepi i sportit shqiptar.

Sot, për fat të keq, kjo histori po përdhoset nga paaftësia, mungesa e vizionit dhe një papërgjegjshmëri që nuk mund të fshihet pas asnjë justifikimi.

Të marrësh pjesë në një kompeticion europian me vetëm 15 futbollistë të regjistruar është një skandal. Në futbollin profesionist kjo është e pafalshme. Nuk ndodh rastësisht. Nuk ndodh brenda natës. Është rezultati i javëve dhe muajve të tërë pa planifikim, pa organizim dhe pa seriozitet.

Europa nuk është vendi ku shkon për të improvizuar. Europa kërkon profesionalizëm, organizim dhe respekt. Kur përfaqëson Shqipërinë në arenën ndërkombëtare, nuk mban vetëm fanellën e Vllaznisë. Mban mbi supe emrin e Shkodrës dhe të gjithë futbollit shqiptar.

Çfarë mesazhi po i jepet sot UEFA-s? Çfarë imazhi po krijohet për futbollin tonë kur një klub historik nuk arrin as të regjistrojë një organikë normale lojtarësh?

Kjo nuk është vetëm turp për Vllazninë. Është turp për gjithë futbollin shqiptar.

Më e dhimbshmja është se viktimat e para të kësaj situate janë tifozët. Ata tifozë që kanë mbushur stadiumin “Loro Boriçi” në shi e në diell. Ata tifozë që kanë udhëtuar me qindra kilometra për të ndjekur skuadrën e zemrës. Ata tifozë që kanë vazhduar ta mbështesin Vllazninë edhe kur ajo luftonte për mbijetesë.

Ata nuk meritojnë këtë përçmim.

Ata nuk kërkojnë domosdoshmërisht trofe çdo sezon. Nuk kërkojnë mrekulli. Kërkojnë seriozitet. Kërkojnë përgjegjësi. Kërkojnë që klubi i tyre të drejtohet nga njerëz që e kuptojnë peshën e fanellës kuqeblu.

Në vend të kësaj, shohin një klub që shkon në Europë i papërgatitur, i cunguar dhe me një organizim që ngjan më shumë me një skuadër amatore sesa me një emër historik të futbollit shqiptar.

Shkodra nuk e meriton këtë. Historia e Vllaznisë nuk e meriton këtë. Futbolli shqiptar nuk e meriton këtë.

Ky nuk është momenti për deklarata boshe, justifikime apo premtime. Ka ardhur koha për përgjegjësi. Dikush duhet të dalë përpara tifozëve dhe të shpjegojë se si u lejua të arrihej deri këtu. Dikush duhet të mbajë përgjegjësi morale dhe institucionale për këtë dështim.

Sepse emri i Vllaznisë është shumë më i madh se çdo president, shumë më i madh se çdo administrator, shumë më i madh se çdo trajner apo drejtues që vjen e largohet.

Institucionet lokale nuk mund të heshtin. Sponsorët nuk mund të mjaftohen me deklarata. Tifozët nuk mund të trajtohen si spektatorë pa zë. Ky klub ka nevojë për transparencë, për reformim dhe mbi të gjitha për njerëz që e duan Vllazninë më shumë sesa interesat personale.

Historia nuk fal. Tifozët nuk harrojnë. Dhe çdo vendim i gabuar mbetet i shkruar në faqet e historisë së klubit.

Vllaznia ka mbijetuar luftëra, kriza, rënie dhe ringritje. Ka kaluar periudha të vështira, por kurrë nuk duhet të pranonte të paraqitej në Europë në një gjendje kaq dëshpëruese.

Nëse sot askush nuk mban përgjegjësi, nesër ky klub rrezikon të humbasë jo vetëm ndeshje, por edhe identitetin që e ka bërë një nga emrat më të mëdhenj të futbollit shqiptar.

Sepse Vllaznia nuk është pronë e askujt. Ajo është trashëgimia e një qyteti, krenaria e mijëra tifozëve dhe një pjesë e historisë së Shqipërisë.

Dhe kjo histori nuk duhet, nuk mund dhe nuk do të lejohet të poshtërohet në këtë mënyrë.