A po i tradhëton Ramadan Likaj demokratët malësor?
A po shitet opozita copë-copë?
Dhe a është Ramadan Likaj episodi i radhës i një politike që ka humbur moralin?

Lajmet që po qarkullojnë për një kalim të mundshëm të deputetit Ramadan Likaj nga Partia Demokratike drejt Partisë Socialiste kanë tronditur jo vetëm demokratët malësor, por çdo qytetar që ende beson se vota duhet të ketë vlerë.
Akoma më i rëndë është pretendimi që po përmendet në media dhe rrjete sociale:
500 mijë euro për një mandat deputeti.
Gjysmë milioni euro.
Një shifër marramendëse për shqiptarët që jetojnë me paga minimale, që mezi paguajnë qiranë, dritat apo bukën e fëmijëve.
Ndërkohë politika shqiptare përflitet sikur mandatet lëvizin me çmime tregu, si mallra në ankand.
Nëse kjo është e vërtetë, atëherë nuk kemi më demokraci.
Kemi treg politik.
Kemi shitje dhe blerje influence.
Kemi varrosje të besimit qytetar.
Demokratët e Malësisë nuk e votuan Ramadan Likën që të bëhej urë shpëtimi për pushtetin.
Ata nuk dolën në shi, në protesta, në fushata e në përballje politike që sot përfaqësuesi i tyre të përflitet për pazare milionash.
Ata e votuan si njeri të opozitës, si zë kundër arrogancës së pushtetit, si përfaqësues të djathtë.
Sot shumë prej tyre ndihen të poshtëruar.
Sepse për malsorin, fjala ka peshë.
Besa nuk ndërrohet me interes.
Dhe përkrahja nuk shitet.
Kjo është ajo që po revolton njerëzit më shumë se çdo gjë tjetër.
Jo thjesht një kalim politik, por ideja se gjithçka mund të blihet.
Se edhe mandati i marrë me votat e demokratëve mund të përfundojë në tavolinat e pushtetit për një shumë parash.
Në politikën shqiptare është bërë zakon që deputetët të ndryshojnë ngjyrë sapo afrohen privilegjet.
Dje sulmonin qeverinë, sot buzëqeshin pranë saj.
Dje kërkonin vota si opozitarë, sot negociojnë poste, favore dhe interesa personale.
Dhe populli mbetet spektator i zhgënjyer i një teatri që përsëritet pafund.
Por kjo histori ka një plagë më të thellë:
Zhgënjimin e demokratëve të ndershëm.
Atë militant që ka mbrojtur partinë për vite.
Atë familje që ka votuar me bindje.
Atë të ri që ende shpresonte se opozita ishte ndryshe.
Kur ata dëgjojnë shifra si 500 mijë euro, ndihen të tradhtuar dy herë:
Nga politika dhe nga përfaqësuesit e tyre.
Sot Ramadan Likaj ka detyrimin moral të flasë qartë.
Të dalë para qytetarëve.
Të sqarojë çdo dyshim.
Sepse heshtja nuk e shuan stuhinë.
Heshtja vetëm e forcon bindjen se diçka po fshihet.
Nëse këto raportime janë të pavërteta, ai duhet t’i përgënjeshtrojë publikisht dhe pa ekuivok.
Nëse jo, atëherë demokratët kanë të drejtë të ndihen të përdorur për interesa personale.
Shqipëria nuk po vuan më vetëm nga korrupsioni ekonomik.
Po vuan nga korrupsioni moral.
Nga politikanë që ndërrojnë flamur pa u skuqur.
Nga deputetë që harrojnë votuesit sapo hyjnë në parlament.
Nga një sistem ku besnikëria ndaj qytetarëve zgjat vetëm deri në ditën e zgjedhjeve.
Dhe ndoshta pyetja më e rëndë sot nuk është vetëm:
“A po kalon Ramadan Likaj tek PS?”
Por:
“Sa kushton sot ndërgjegjja e një politikani në Shqipëri?”

Përgatiti:
Koja Leonard: