Nga Shtëpia e Bardhë… në kantierin e njerëzimit: Historia e presidentit që zgjodhi çekiçin mbi pushtetin:

Në vitin 1981, Jimmy Carter u largua nga Shtëpia e Bardhë. Për katër vjet, ai kishte qenë president i Shteteve të Bashkuara, njeriu që merrte vendime për luftërat, traktatet dhe krizat ndërkombëtare.
Pastaj ky rol mbaroi.
Shumë ish-presidentë zgjodhën një jetë të ndryshme: konferenca të paguara për miliona, salla mbledhjesh, mbrojtje, rehati. Megjithatë, Carter u kthye në Plains, qytetin e vogël të Xhorxhias ku lindi.
Dhe ai mori një vendim të papritur.
Ai iu bashkua organizatës Habitat for Humanity dhe filloi të ndërtonte shtëpi për familjet që nuk mund të përballonin një të tillë.
Ai nuk bënte vetëm vizita zyrtare ose nuk pozonte për fotografi. Ai në fakt punonte në kantiere ndërtimi. Ai mbante dërrasa druri, ngulte gozhda, ngjitej në çati në diell së bashku me vullnetarë të tjerë.
Ai vazhdoi ta bënte këtë për dekada.
Në moshën 70 vjeç, ai ishte ende në kantiere.
Në moshën 80 vjeç gjithashtu.
Edhe në të nëntëdhjetat e tij, ai vazhdoi të shfaqej me një helmetë pune dhe mjete në dorë. Ndërsa bota e kujtonte atë si një ish-president, ai preferonte ta bënte veten të dobishëm në mënyra konkrete.
Familjet që ai takonte shpesh kishin jetuar për vite me radhë në qira të pamundura, motele të lira ose shtëpi të rrënuara. Carter punoi përkrah tyre pa distancë, pa qëndrimin e një njeriu me pushtet.
Për të, ajo punë nuk ishte simbolike.
Ishte e nevojshme.
Gjatë gjithë jetës së tij, ai ndihmoi Habitat for Humanity të ndërtonte dhe riparonte mijëra shtëpi në disa vende. Edhe pse plakej dhe trupi i tij ngadalësohej, ai vazhdoi të shfaqej.
Në vitin 2019, në moshën 95 vjeç, ai mori pjesë përsëri në një kantier ndërtimi menjëherë pasi ra dhe mori qepje në fytyrë. Ai u shfaq me një sy të nxirë të mbuluar me një fashë dhe u kthye në punë.
Jimmy Carter jetoi më gjatë se çdo president tjetër amerikan.
Mjaftueshëm gjatë për të demonstruar diçka që rrallë shoqërohet me pushtetin: aftësinë për ta lënë të shkojë pa ndjekur një tjetër.
Pas Shtëpisë së Bardhë, ai nuk kërkoi një skenë të re. Ai zgjodhi një çekiç, një kantier ndërtimi dhe punën e qetë të ndihmës për dikë për të gjetur një shtëpi.

Përktheu Albar