Kujt po i shërben kupa e botës për klube?

Kupa e Botës për Klube nuk është një epokë e re e lavdishme për futbollin, pavarësisht se çfarë përpiqet të na thotë Gianni Infantino.

Gianni Infantino nuk ka dyshim për këtë. Presidenti i FIFA-s thotë se ky Kupë Bote për Klube përfaqëson një “epokë të re të futbollit të klubeve”, një “shpërthim të madh” në historinë e sportit më të madh në botë.

Ai ka folur me këto terma për një kohë, duke rënë daulle për Kupën e Botës për Klube të zgjeruar me një zell fanatik, pothuajse maniakal. Të njëjtat superlativa shfaqen në të gjithë llogarinë e tij në Instagram, ku ai kontrollon pas çdo ndeshjeje për t’u treguar 3.2 milionë ndjekësve të tij për dramën “e pabesueshme”, atmosferat “fenomenale” dhe një turne “epik”, plot me “momente të papara”, që po “pushton Shtetet e Bashkuara”.

Nuk është e lehtë të ndash entuziazmin e Infantinos. Në fakt, ndonjëherë është ndjerë shumë më e lehtë ta përqeshësh atë. Aty ku ai sheh momente të papara të një drame të pabesueshme të luajtura në atmosfera fenomenale, disa prej nesh kanë parë ndeshje me cilësi të ndryshme, disa prej tyre në mënyrë të sikletshme të njëanshme, disa të shkatërruara nga çmenduria e të luajturit në vapën mbytëse të pasdites, disa të ndërprera për më shumë se një orë nga stuhitë, disa të luajtura para turmave të pakta, të tjerat me pjesëmarrje të shtuar dhe të gjallëruar vetëm nga ata që mbështesin Real Madridin ose ekipet nga Brazili, Argjentina dhe Meksika.

Por diku në humnerën e perceptimit midis bombastit të Infantinos dhe indiferencës së ndjerë nga shumë tifozë të futbollit, disa gjëra janë më të lehta për t’u thënë. Ashtu siç ka pasur pjesëmarrje të pakët në disa ndeshje, ka pasur turma të mëdha dhe të zhurmshme në të tjera. Ashtu siç ka pasur ndeshje të dobëta, ku cilësia ka qenë e ulët ose krejtësisht e papajtueshme, ka pasur disa shumë të mira – asnjë më e mirë se fitorja emocionuese 4-3 e Al Hilal ndaj Manchester City në Orlando të hënën në mbrëmje, ndërsa Riadi dhe Manchesteri po flinin.
Kjo ishte ajo që nxiti pretendimin më të guximshëm të Infantinos për “epokë të re” deri më tani. “Një ndeshje për të gjitha moshat”, tha ai në Instagram. “Emocionet dhe pasioni i shfaqur ishin diçka që vetëm një garë globale dhe gjithëpërfshirëse si Kupa e Botës për Klube FIFA mund ta gjenerojë.”

Ishte, për ta përsëritur, një ndeshje emocionuese, një moment i madh për futbollin e Arabisë Saudite dhe për këtë turne. Por… a beson vërtet njeriu më i fuqishëm në futbollin botëror se emocionet e dëshmuara në stadiumin Camping World të hënën “ishin diçka që vetëm një garë globale dhe gjithëpërfshirëse si Kupa e Botës për Klube FIFA mund ta gjenerojë”? Do të dyshonit se jo. Sigurisht që do të shpresonit se jo.

Ka pasur disa pjesëmarrje të forta, por asgjë si aq shumë sa Infantino sugjeronte se do të kishte para turneut. Ai i tha një audience skeptike mediatike në Atlanta në prill se kishte parë madje “ndeshje miqësore, ndeshje miqësore” të shitura plotësisht në qytetet amerikane vitet e fundit, kështu që ai “nuk ishte aspak i shqetësuar për të mbushur një stadium kur ekipet vijnë për të luajtur një Kupë Bote, për të luajtur për (…) diçka të vërtetë”.

Ai tha se do të ishte si të organizoheshin “14 Super Bowl” në Atlanta – gjashtë në Kupën e Botës për Klube këtë verë dhe tetë në Kupën e Botës vitin e ardhshëm. Por pesë ndeshjet e qytetit deri më sot kanë pritur mesatarisht 38,265 spektatorë, që jo vetëm që është mezi gjysma e kapacitetit të stadiumit Mercedes-Benz, por edhe pothuajse 6,000 nën mesataren e pjesëmarrjes së Atlanta United në atë që ka qenë një sezon thellësisht zhgënjyes i MLS. Çmimet e Atlanta United janë sigurisht dukshëm më të ulëta, por kjo sugjeron se ata e njohin tregun e tyre më mirë se FIFA.

Atletic zbuloi të mërkurën në mbrëmje se çmimet për çerekfinalen e së premtes midis Fluminense dhe Al Hilal në Orlando ishin ulur, me Ticketmaster, partnerin zyrtar të shitjes së biletave të FIFA-s për turneun, duke ofruar vende për vetëm 11.15 dollarë (8.17 £). Gjithashtu po ofronte bileta për çerekfinalen e Chelseat kundër Palmeiras në Filadelfia për vetëm 22.30 dollarë (16.34 £). FIFA ka përdorur një model çmimesh “dinamik”, por këto çmime janë dukshëm më të ulëta se sa tregonte Ticketmaster për çdo fazë grupesh para fillimit të turneut.

Për publikun e gjerë sportiv amerikan, ky turne i çuditshëm global po rezulton shumë më i vështirë për t’u shitur nga sa dukej se priste Infantino – më i vështirë se shumë nga ato të “ndeshjeve miqësore, ndeshjeve të ekspozitës” për të cilat Infantino po fliste me qetësi. Më i vështirë, në të vërtetë, se shumë ndeshje në MLS, ku ekziston një lidhje më e qartë midis tifozëve, ekipeve dhe garës që po shikojnë.

Futbolli është bërë i fiksuar pas globalizimit, por sporti – në krahasim me biznesin – ende ushqehet nga ajo që ndodh në nivel lokal. Qoftë në ligat e mëdha të Evropës (ose në ligat më të vogla të Evropës), Kampionatin Brazilian, Divizionin Primera të Argjentinës, Ligën Profesionale Saudite, Ligën J1 të Japonisë, MLS, Liga MX apo kudo tjetër, shumë nga ajo që ndiejmë si mbështetës të futbollit ka të bëjë me traditën, me rivalitetet e ndërtuara mbi dekada armiqësie dhe histori të përbashkët, me ndeshje hakmarrjeje dhe çmime të lakmuara.

Nga Oliver Kay/ The New York Times